miércoles, 8 de junio de 2011

TER ENCONTRADA A POSIBLE CURA AO CÁNCER


Investigadores de la Universidad de Alberta han logrado curar el cáncer utilizando un medicamento llamado "dicloroacetato", sin embargo, como esta sustancia no requiere patente y es barata a comparación con los medicamentos usados para combatir el cáncer por las grandes farmacéuticas está investigación no ha recibido mucho apoyo ni está haciendo eco en los medios, bloqueada quizas por las mismas farmacéuticas, las cuales durante los últimos años se han dedicado al estudio de medios que cronifican la enfermedad alargando el tiempo de tratamiento del paciente con fines económicos.
Los científicos canadienses probaron el dicloroacetato en células humanas (en probetas) y notaron que mata las células de cáncer en los pulmones, en el cerebro y en el pecho, dejando solamente las células sanas.
El dicloroacetato detona una acción en la mitocondria para que esta acabe de forma natural con el cáncer en las células (tradicionalmente se enfoca en la glucólisis para combatirlo).
A pesar de todo esto, los investigadores están preocupados ante la pasividad de las industrias farmacéuticas frente a su descubrimiento, y el problema que esto supone de cara a la financiación de pruebas clínicas y su posterior comercialización.
FUENTES:
Esta noticia no esta siendo difundida por los principales medios de comunicación, pero algo tan importante como esto no debe caer en el silencio, pasar el evento a todos vuestros contactos, tantos años de lucha contra el cáncer no pueden ser ahora pasados por alto debido a intereses económicos.

miércoles, 25 de mayo de 2011

Amuletos dela suerte

No hay bien peor repartido que la suerte. Por ello, desde que el hombre es hombre ha intentado encontrar una fórmula que atraiga la buena fortuna y ahuyente la mala. En esta pequeña guía te presentamos algunos de los amuletos más eficaces. Encuentra el tuyo.


Todo el mundo tiene o a tenido alguna vez un amuleto dela suerte,todo esto viene propuesto desde la parte psicologica como creer que unas circunstancias se han dado por un objeto, o por realizar una determinada accion,, existen todo tipo de amuletos, y esque se diceque la suerte aparece  creyendo que la hai y buscandola, es creer en ella.


Desde cantantes, futbolistas,y actores famosos, hasta para realizar pruebas o examanes se utiliza.


Si ya sabes cual es el tuyo, dejanos cun comentariopara unirlo a la lista de amuletos, muchos podriais  coincidir !

Aqui os dejo algunos de los que existen en general:

Esperanza, salud y cualidades morales
Ancla: Sinónimo de esperanza, de seguridad y de buena fortuna. Se dice que las más eficaces son las de plata.
Cruz de Caravaca: Para que proteja eficazmente contra la enfermedad tiene que ser de oro y haber sido regalada.
Cruz egipcia o Ankh: se cree que este antiguo amuleto egipcio preserva de las enfermedades de la piel, así que puede resultar idóneo en verano.
Llave: Símbolo de una vida plena y satisfactoria. Los talismanes con tres llaves abren las puertas que conducen al amor, la riqueza y la salud.
Mano de Fátima: A esta figura, que la mano de la hija del profeta Mahoma, se le atribuye el poder de protegernos de enfermedades y de atraer virtudes como la hospitalidad.
FELICIDAD EN EL AMOR 
Corazones: Realizados en todo tipo de materiales y colgados al cuello, enteros o partidos en mitades, son los talismanes elegidos por los enamorados, pues testimonian el afecto que se profesan. Se cree que al regalárselos a la persona querida ahuyentan la sombra de la infidelidad.
Nudos: En forma de anillos o de colgantes, son muy valorados por los amantes, ya que representan la unión de dos cosas.
Éxito en los negocios o en el estudio
Abejas: Convertidas en piezas de joyería desde la Antigüedad, son mascotas que confieren a su portador la resistencia, habilidad comercial, inteligencia y eficacia. Es el amuleto idóneo para asuntos o personas relacionados con la compraventa.
Búho: Asociado a la diosa griega Atenea, patrona de los estudiantes, es el talismán apropiado para quienes están aprendiendo un oficio o medrando en una carrera intelectual.
Delfín: Esta criatura mítica asociada al dios griego Apolo, protector de la música, la poesía y la pintura, es el amuleto preferido de quienes tienen especial interés en estas artes.
Lira: Se cree que este instrumento musical, vinculado también a Apolo, proporciona a quien lo lleva las cualidades que más ambiciona, ya sea fuerza, elocuencia o atractivo físico.
Prendas de vestir: Muchas personas tienen su propio objeto de fortuna: una corbata, un pañuelo, unos zapatos… Es cuestión de observar qué se lleva puesto el día en que se tiene una suerte especial y ser fiel a dicha prenda. El actor irlandés Colin Farell, por ejemplo, dice llevar siempre los mismos calzoncillos decorados con tréboles de cuatro hojas el primer día de rodaje de cada película que interpreta: “Están un poco viejos, pero no podría salir de mi camerino sin ellos”, asegura.
Y algunas supersticiones
Tocar madera: Es un hábito muy usual cuando algo nos aterra. Tiene su origen en las costumbres de los antiguos marineros. Cuando tenían que afrontar tormentas tocaban la madera del barco esperando salvación. Casi nadie escapa a esta superstición. Artistas como Cameron Díaz y Drew Barrymore confiesan volverse locas cada vez que tienen un pensamiento negativo y no encuentran madera a mano.
Hacer los cuernos: Se cree que hacer este gesto con las manos ahuyenta cualquier negatividad que nos esté rondando.
Vestidos de novia y anillos de compromiso: Es bien conocido que el novio nunca debe ver el vestido antes de la boda. Pero ¿ qué pasa cuando la ceremonia se anula o la pareja acaba divorciándose? Las leyes de la superstición aconsejan deshacerse de todo lo relacionado con el matrimonio frustrado. Así lo hizo Jennifer López, quien tras anular su boda con Ben Aflleck, quemó su vestido y se apresuró a vender su anillo de compromiso, valorado en un millón de euros. Lo mismo debería hacerse tras un divorcio. Nadie debería ponerse el anillo de boda de una divorciada, pues podría atraer una racha de mala suerte a su propia vida sentimental. Y otra cosa a evitar es adelantarse en los preparativos pues podría pasarnos lo que a Nicole Kidman, que adquirió el vestido de novia que lució en su boda con Tom Cruise a los 16 años y ya sabemos cómo acabó esta relación.






lunes, 23 de mayo de 2011

A sorte de poder disfrutar dunha fermosa praia.

Que mellor que disfrutar en destes días de calor cunha visita a unha das fermosas praias cas que conta galicia e mismaente para seres máis exactos, cas que conta vigo.


Hoxe falareivos, das prais máis intimas, tranquilas, e agochadas da multitude, absentas de espacio e soidade.
Empezo falandvos dunha que seguro que conoceredes xa que ela realizanse festas como a de San Xóan  na que cada grupiño realiza a súa propia fogueira e pasan a noite acompañados de xente, musica de parcas que acompañan a todas as demáis praias e a auga tranquila que entra nesta cala. Estoubos faldno da prai das Fontes.


Información adicional para visitantes:

  • Localización: parroquia de Alcabre.
  • Tamaño del arenal: 230 metros de largo por 16 metros de ancho.
  • Cómo llegar: a través de la Avenida de Samil.
  • Accesos: a través de dos rampas situadas a ambos extremos del arenal.
  • Dotaciones: una ducha.
  • Líneas de autobuses urbanos: L10, C15A, C15B y C15C.
  • Otras denominaciones: arenal de la Batería o de los Olmos.

Creer no efecto mariposa



O "efecto mariposa" é un concepto que fai referencia a noción da sensibilidade ás condicións iniciais dentro do marco da teoría do caos. A idea é que, dadas unhas condicións iniciais dun determinado sistema caótico, a máis mínima variación nelas pode provocar que o sistema evolucione en formas completamente diferentes. 
Sucedendo así que, unha pequena perturbación inicial, mediante un proceso de amplificación, poderá xerar un efecto considerablemente grande.Dicho con outras palabrasquiere dicir, que o minimo cambio, en decirono dicir algo, facer o minimo movemento, e mesmo a forma na que respiras, determina o futuro inmediato. 
O seu nome provén das frases: "o aleteo das ás dunha bolboreta pódese sentir ao outro lado do mundo" (proverbio chinés) ou "o aleteo das ás dunha bolboreta poden provocar un Tsunami ao outro lado do mundo" así como tamén "O simple aleteo dunha bolboreta pode cambiar o mundo" A partir destas suposicións creáronse grupos musicais, películas e mesmo libros que falan sobre iso. 

Poñendo exemplos como:

  • En Los Simpson, no capítulo "Triloxía do erro" da Tempada 12, A historia preséntase en tres partes conectadas entre si. Nelas, Homer diríxese ao hospital para que lle curen o dedo polgar, Muxe busca un xeito de chegar á escola para gañar a feira de ciencias, e Bart e Milhouse vense involucrados nun problema con Tony o Gordo e a súa pirotecnia ilegal. En cada parte móstrase a historia dende o punto de vista de Homer, Muxe e Bart.
  • Na película Harry Potter e o prisioneiro de Azkabán,Hermione utiliza o giratiempo, un artefacto que utilizaba secretamente para asistir a varias clases ao longo do ano retrocedendo o tempo. Xunto con Harry fan diferentes arranxos no devir dos acontecementos e liberan tamén a Buckbeak antes de que sexa executado; tamén descobren que no paradoxo temporal Harry convocou o Patronus que escorrentou os dementores. 
  • A película española El efecto bolboreta (1995), de Fernando 
  • colomo, tamén trata, dende o xénero da comedia, as aventuras dun novo 
  • namorados da Teoría do Caos deEdward Lorenz, e as súas 
  • consecuencias nas relacións persoais. Todo iso ambientado na cidade de Londres. 
  • Na película "O último día do verán", o protagonista debe vivir o mesmo día unha e outra vez, sempre que cambia algo, acontece un feito distintoa como fora a última vez. Xa estando preparado, aproveita esta anomalía para facer do seu último día de vacacións, o mellor día de todos. Á vez, nesta película móstranse bolboretas dándolle importancia para facer alusión ao Efecto Bolboreta.

    Todo isto referido  a teoria do caos, é a teoría das estruturas disipativas, coñecida tamén como teoría do caos,ten como principal representante ao químico belga Ilya Prigogine, e
    formula que o mundo non segue estritamente o modelo do reloxo,
    previsible e determinado, senón que ten aspectos caóticos. O observador non é quen crea a inestabilidade ou a imprevisibilidad coa súa ignorancia: 
    elas existen de por si, e un exemplo típico o clima. Os procesos da realidade dependen dun enorme conxunto de circunstancias incertas, que determinan por exemplo que calquera pequena variación nun punto do planeta, xere nos próximos días ou semanas un efecto considerable no outro extremo da terra. 

      miércoles, 11 de mayo de 2011

      A boa sorte nos libros

      A Boa Sorte “Claves da Prosperidade”

      Título: A boa sorte
      Autores: Fernando Trías de Bes y Alex Rovira Celma
      Contido: 125 páginas



      Pero por favor ¿Quen non cre na boa sorte? Moi poucos. ¿Quen non desexa terboa sorte? Todos. Outra pregunta: ¿Quen inventou esta frase?: "Da boa sorte". Creo que esta fórmula, iniciouse coa aparición da comunica-ción entre o xénero humano.Moito fálase deste concepto tan popular e humano, pero case no maior doscasos se implica ao destino de cada individuo como o aportador daboa ou a mala sorte, case nunca se analiza doutro xeito, talvez porque a información que se ten é tan pequena ou talvez por preguiza ou porque se deixa á propia integridade sicológica e intelectual do individuo,
      que o interese que se ten en estudala, case é nulo.
      Se, moito fálase sobre esta fórmula, pero pouco se traballa nela. Eu creo que para ver cristalizada esta fórmula hai que unir unha serie de actitudes cargadas dun positivismo absoluto que nos de como resultado a conceptuación e a crista-lizacion da fórmula.                                                                 
      Ao respecto deste tema escribíronse cancións, poemas, películas, libros
      nos que se cita a frase da "Boa Sorte", pero talvez non se escribira un
      libro cun enfoque no que as claves da prosperidade se mencionasen tan
      nitidamente como neste libro "da Boa Sorte" que escribiron Alex
      Rovira e Fernando Trías de Bes.
      Este singular libro inicia a súa narración co encontro e a charla de dous
      amigos, un con sorte e outro con boa sorte, un arruinado, o outro
      exitoso; continúa coa narración dun conto, no que se complementa e se conclúe coa implantación de dez regras básicas para crear "A Boa Sorte". 
      ¿Por que? Porque a boa sorte non é que non exista, é como todas as cousas hai que creala e traballar moito para lograr a súa consecución.
      No contido desta extraordinaria fábula, a descrición das andanzas de dous
      cabaleiros, personaxes principais que interveñen na historia e que
      determinan a busca e o encontro coa boa sorte, dun xeito incrible,
      ilústrannos de que a boa sorte non é circunstancial, hai que creala.
      Conclúe o libro cunha serie de máximas sobre a sorte que verquen algúns
      personaxes como Woody Allen, que di: "O noventa por cento do éxito baséase simplemente en insistir", o de Virgilio, que di: "a sorte axuda aos ousados", Napoleón Bonaparte, que di: 
      ¿Circunstancias? ¿Que son as circunstancias? ¡ Eu son as circunstancias!, Pablo Neruda, "que pensa A sorte é o pretexto dos fracasados".Acaba de iniciar un novo ano, tempo favorable, para iniciar a construír
      "A Boa Sorte" con tesón, con determinación, con responsabilidade, con
      vontade e con moito, pero moito traballo. Neste libro da "Boa Sorte", os autores Alex Rovira e Fernando
      Trías de Bes, por medio desta simpática historia, achegan un
      xeito sui generis de atopar "A Boa Sorte".  Os autores baseados na súa basta experiencia achegan nun conxunto de dez regras simples e sinxelas: "O Novo orígen da Boa sorte".





      miércoles, 4 de mayo de 2011

      Falando da Sorte...




       Chámaselle sorte a creencia nunha organizacion de sucesos afortunados y desafortunados.É unha forma de superstición interpretada de forma diferente por diferentes individuos. 


      A SORTE COMO FALACIA
       O racionalista sente que a creencia na sorte é o resultado de un razonamento pobre ou pensamento ilusorio. Para un racionalista , quen cree na sorte comete unha falacia lógica.

      A SORTE COMO ESENCIA

      Hai tamén unha serie de crenzas espirituais ou sobrenaturais sobre a
      sorte, variando amplamente dunhas a outras, aínda que a maioría
      coinciden en que pode influirse na sorte con medios espirituais
      realizando certos rituais ou evitando certas situacións.


      Unha destas actividades é a oración, unha práctica relixiosa na que esta
      crenza é especialmente forte. Moitas culturas e relixións de todo o mundo poñen unha especial énfase na habilidade das persoas para influír sobre a súa sorte por medios rituais, ás veces incluíndo sacrificios, presaxios ou feitizos.
      Outros asocian a sorte cun forte sentido de superstición, é dicir, unha crenza de que certos actos tabú ou benditos influencían a forma en que a sorte os favorecerá no futuro.

      A SORTE COMO PLACEBO
      Algúns fomentan a crenza na sorte como unha falsa idea, pero que poden
      derivar en pensamento positivo e alterar as respostas dun a mellor.
      Outros, como Jean Paul Sartre e Sigmund Freud, cren que a crenza na sorte ten máis relación cun locus de control para os sucesos da propia vida e a subseguinte fuxida de responsabilidade persoal.
      Segundo esta teoría, quen atribúe as súas penalidades á «mala sorte» acharán tras un exame máis atento que levan un estilo de vida arriscado.
      Por outra parte, a xente que se considera «afortunada» ao ter boa saúde poden estar en realidade obtendo os beneficios dunha actitude positiva e unhas relacións sociais satisfactorias, o que estatisticamente se sabe que protexe contra as enfermidades relacionadas co estrés.
      Se acontecen sucesos «bos» e «malos» aleatoriamente a todo o mundo, os crentes na boa sorte experimentarán unha ganancia neta da súa fortuna, e viceversa para os crentes na mala sorte.