A boa sorte nos libros

A Boa Sorte “Claves da Prosperidade”

Título: A boa sorte
Autores: Fernando Trías de Bes y Alex Rovira Celma
Contido: 125 páginas


Pero por favor ¿Quen non cre na boa sorte? Moi poucos. ¿Quen non desexa terboa sorte? Todos. Outra pregunta: ¿Quen inventou esta frase?: "Da boa sorte". Creo que esta fórmula, iniciouse coa aparición da comunica-ción entre o xénero humano.Moito fálase deste concepto tan popular e humano, pero case no maior doscasos se implica ao destino de cada individuo como o aportador daboa ou a mala sorte, case nunca se analiza doutro xeito, talvez porque a información que se ten é tan pequena ou talvez por preguiza ou porque se deixa á propia integridade sicológica e intelectual do individuo,
que o interese que se ten en estudala, case é nulo.
Se, moito fálase sobre esta fórmula, pero pouco se traballa nela. Eu creo que para ver cristalizada esta fórmula hai que unir unha serie de actitudes cargadas dun positivismo absoluto que nos de como resultado a conceptuación e a crista-lizacion da fórmula.                                                                 
Ao respecto deste tema escribíronse cancións, poemas, películas, libros
nos que se cita a frase da "Boa Sorte", pero talvez non se escribira un
libro cun enfoque no que as claves da prosperidade se mencionasen tan
nitidamente como neste libro "da Boa Sorte" que escribiron Alex
Rovira e Fernando Trías de Bes.
Este singular libro inicia a súa narración co encontro e a charla de dous
amigos, un con sorte e outro con boa sorte, un arruinado, o outro
exitoso; continúa coa narración dun conto, no que se complementa e se conclúe coa implantación de dez regras básicas para crear "A Boa Sorte". 
¿Por que? Porque a boa sorte non é que non exista, é como todas as cousas hai que creala e traballar moito para lograr a súa consecución.
No contido desta extraordinaria fábula, a descrición das andanzas de dous
cabaleiros, personaxes principais que interveñen na historia e que
determinan a busca e o encontro coa boa sorte, dun xeito incrible,
ilústrannos de que a boa sorte non é circunstancial, hai que creala.
Conclúe o libro cunha serie de máximas sobre a sorte que verquen algúns
personaxes como Woody Allen, que di: "O noventa por cento do éxito baséase simplemente en insistir", o de Virgilio, que di: "a sorte axuda aos ousados", Napoleón Bonaparte, que di: 
¿Circunstancias? ¿Que son as circunstancias? ¡ Eu son as circunstancias!, Pablo Neruda, "que pensa A sorte é o pretexto dos fracasados".Acaba de iniciar un novo ano, tempo favorable, para iniciar a construír
"A Boa Sorte" con tesón, con determinación, con responsabilidade, con
vontade e con moito, pero moito traballo. Neste libro da "Boa Sorte", os autores Alex Rovira e Fernando
Trías de Bes, por medio desta simpática historia, achegan un
xeito sui generis de atopar "A Boa Sorte".  Os autores baseados na súa basta experiencia achegan nun conxunto de dez regras simples e sinxelas: "O Novo orígen da Boa sorte".